ReportsUitgelicht

Ver van house op Unpolished

De Warehouse Elementenstraat is inmiddels onze lokale stamkroeg. We kunnen de locatie nog steeds niet dromen, want zelfs nuchter weet je hier niet wat links of rechts is, maar afgelopen zaterdagavond waren we er weer. Dit keer voor Reaktor op z’n allerhardst. Dat is Unpolished. 

De ingrediënten voor dit feestje zijn een extreem donkere Warehouse, dj’s die graag buiten de lijntjes kleuren, een pompend geluid uit de Funktion One en harde techno, kneiter harde techno en  mega fucking extreem harde techno. Oftewel hardcore, want hardcore will never die. Ook niet in de technoscene.

Vanaf de eerste seconde worden we omver geblazen door de snoeiharde bass. Alsof al onze organen een interne massage krijgen en alles door elkaar heen wordt geschud. In combinatie met de donkere zaal, de felle lichten, stroboscopen en spacende visuals van mensen die bijvoorbeeld plotseling dierenhoofden kregen, was de toon goed gezet. Trippy, acid, uniek en hard.

Stranger opent zijn set op een geniale manier en volgt die van 2016 perfect op. Vorig jaar opende hij namelijk al met een fragment uit het legendarische ‘Naar House’ interview uit de Digital Overdose reportage van AT5. “Ze worden eigenlijk van God afgesneden. Omdat ze zich laten, eh, arresteren eigenlijk, door de housemuziek, eh, wat van Satan zelf is. Om één ding heel, eh, stellig te zeggen, housemuziek maakt jongeren kapot.” Dit jaar kwam hij daar snoeihard op terug met deel twee. “Wij geven gewoon om die jongeren. We maken ons zorgen over datgene wat house met die jongeren doet. Ze gaan er gewoon kapot aan, naar de klote gewoon.” Waarna hij vervolgens doorrolt op een heerlijke technoplaat.

Buiten de lijntjes is ook wel iets wat ROD aanspreekt, dus had hij een legendarische manier gevonden om zijn beukset te openen. De rode schoentjes, een bekend sprookje uit de Efteling, pompte door zaal twee. Een sample van Booming Support – The Red Shoes (house) uit 1992. Een sprookje, on acid. Langzaam bouwde de spanning zich op. Niemand had een idee wat er kwam, of wanneer ‘ie kwam. En dan, in één keer een snoeiharde drop, vergezeld door verblindende op hol geslagen knipperlichtjes. Maar ook The Horrorist. Hij had schijt aan de tijd en draaide een half uur langer dan gepland. Pas toen zijn mixer afgepakt werd, kwam zijn set tot een einde. Of de snoeiharde gabberset van Bleaching Agent, waar écht alles kapot ging.

De hele nacht bleef snoeihard zich in een rap tempo afwisselen met oudere houseplaten, techno, hardcore, acid en soms zelfs trance en hier en daar een early hardstyle sound. De muziek werd steeds intenser, de bass luider, de lichten heftiger en de sfeer beter. Mensen stonden zo optimaal te genieten en compleet uit hun dak te gaan. Tot 9 uur ’s ochtends tot het gaatje en daar werd dan ook dankbaar gebruik van gemaakt.

Unpolished is zoveel meer dan hard, harder, hardst. Het is een nacht met een te gekke mix aan mensen, verschillende muziekstijlen, platen en dikke vette uitschieters. Er heerst een creatieve sfeer waar de artiest vrij is om hokjes compleet af te breken, zonder daar voor te worden afgekeurd. Hier zit niemand op een brave, veilige sound te wachten. Hier kan je een panty over je kop trekken en in de microfoon schreeuwen. Je set een half uur laten uitlopen en vervolgens eindigen met fucking Crazy Frog. En ook op ‘technofeestjes’ kan het BPM door het dak schieten, terwijl in een andere zaal mensen los gaan op Tiësto’s ‘Lethal Industry’.

En dan het publiek, compleet anders dan op andere technofeestjes. Uiteenlopend en uitgesproken. Mannen in visnetpanty’s en meiden in aussie’s. Ook verschillende 90’s en SM accessoires als (honden)halsbanden, pasty’s en zweetbandjes komen voorbij. Reaktor heeft met Unpolished een klimaat gecreëerd waar iedereen zichzelf kan zijn. Waar mensen schijt hebben aan wat een ander vindt en gewoon komen voor de muziek en om keihard los te gaan.

Een ding is zeker: Unpolished is een ervaring, waar je geen enkel feest mee kan vergelijken. Unpolished is knettergek en trapt alle hokjes omver. Unpolished is dansen met de duivel himself. Levensgevaarlijk! En daarom, tot op Katharsis.

Tags

Birgit Roobol

Twentysomething, content queen, festival voyager en fulltime Duracelkonijn. Schrijft het allerliefst, lult vijf kwartier in één uur (het liefst tegen vreemden op festivals) en is soms een tikkeltje rebels.

Related Articles

Close