BlogUitgelicht

Throwback: Awakenings 15 april 2005

Nobody listen to techno so… lets go!” Zo klinken de lyrics uit een hardstyle nummer, die je scandeerde als iemand idolaat was van technomuziek. Want wie bezoekt er nu technofeesten? Het is eentonige saaie bagger muziek. Laat ik ook maar meteen eerlijk zijn; als hardstyle liefhebber deed ik maar al te graag mee met het mensen in hokjes plaatsen. Alsof het niet om de muziek, maar puur om de strijd ging. Ajax tegen Feyenoord. Als je voor de één kiest, zul je ook nooit de ander waarderen.

Op mijn werk werd er altijd behoorlijk op los gediscussieerd door hardstyle en techno liefhebbers. Mijn ex-collega vond dat je niet kon oordelen als je nog nooit naar een technofeestje was geweest en hij stond er op dat ik ook een  keer mee zou gaan naar Awakenings. “Als je eenmaal de smaak te pakken hebt wil je bijna niet anders meer!” Na heel veel twijfelen, besloot ik toch mee te gaan. Ik had niets te verliezen. En als ik er niets aan zou vinden, was ik zo weer thuis.

Het was op Awakenings 15 april 2005. Ik ging de uitdaging aan. Vrij sceptisch vertrok ik naar de Gashouder, met in mijn achterhoofd dat ik binnen een paar uur weer in mijn bed zou liggen. Bij binnenkomst loop ik wat onzeker in het rond. Ondanks de locatie niet groot is, spreekt hij me wel meteen aan. Weer eens wat anders dan mijn thuisbasis, de Hemkade. Nadat we een spot in de zaal hebben bemachtigd, probeer ik de muziek in me op t nemen. Even denk ik dat je hier best los op kan gaan, zoals je op hardstyle doet, maar de ‘hardstyle huppel’ voelt totaal niet natuurlijk op deze muziek. Shit, en nu? Ik besluit de moves van mijn buurman over te nemen en merk dat dit een stuk beter aan voelt.

Terwijl de eerste uren verstrijken heb ik nog geen minuut gedacht aan naar huis gaan. De muziek gaat steeds beter klinken en ieder uur gaat het tempo een stukje omhoog. Ik merk al snel dat ik niet meer stil kan staan en duidelijk aan het genieten ben van de muziek. Zou het dan toch? Ik, die altijd zo negatief was over techno? Ik ben niet de enige  die van de muziek aan het genieten is. Mensen om me heen sluiten hun ogen bij melodieuze stukken in de muziek en iedere keer als de dj na een opgebouwde climax de beat er in gooit, laat het publiek zich volledig gaan. Een luidkeels “WOOOOOOW” klinkt door de zaal. Deze interactie van het publiek met de dj, was voor mij helemaal nieuw en bezorgde me keer op keer kippenvel. Langzaam besef ik, dit smaakt eigenlijk wel naar meer…

Als de in mijn ogen iets wat saaie lichtshow met hier en daar een laser begint te dimmen. Zie ik dat een grote donkere man plaats neemt achter de draaitafels. Ik hoor mensen om me heen zeggen dat Rush gaat beginnen. Langzaam begint hij zijn eerste plaat met veel spanning op te bouwen, maar hij komt steeds niet. Als. hij op een totaal onverwachts moment in een keer valt, weet ik even niet meer waar ik het moet zoeken. Vuurwerk knalt door de zaal, een uitzinnige menigte en een laser show waar mijn mond van open valt. Ineens is daar het besef: techno bagger? Techno soft? No fucking way.

Ik geniet intens van de hard techno set van dj Rush en naar huis gaan is nog steeds geen enkel moment in mijn hoofd opgekomen. Als het einde van zijn set nadert pakt hij de microfoon en begint ineens het publiek te bespelen met de lyrics: “Funk you right on up! Funk u right on up! Hey you sitting over there, get up of your chair and move your body round so that all funk around.” Aansluitend aan de set van Rush begint het Pet Duo. Deze twee dj’s gingen nóg een tandje harder en sneller.

Van ogen sluiten was geen sprake meer, dit was vooral keihard gáán. Inclusief de bijkomende zweetdruppels bij mensen op hun voorhoofd. Toen de laatste plaat klonk en het uitzinnige publiek richting de uitgang schuifelde, wist ik héél zeker. Dit was de eerste, maar zeker niet de laatste keer. Ik was en ben voorgoed verkocht. Tot op de dag van vandaag ben ik verslaafd en moet ik mijn ex-collega toch echt gelijk geven. Als je eenmaal de smaak te pakken hebt, wil je bijna niet anders meer!

Tags

Danny van Ingen

Danny is dé Rave Report dj en wandelende raad-de-plaat. Gaat al even mee, maar geniet nog steeds van ieder feestje alsof het zijn eerste is.

Related Articles

Close