maandag, 29 mei 2017

Nassau Festival 2017

Willy vierde een feestje en wij waren uitgenodigd. Of we wel onze zwemspullen mee wilden nemen, maar wat we gingen doen bleef nog even een verrassing. Wat we met die zwemkleding moesten doen, werd na het zien van het weerbericht natuurlijk al gauw duidelijk. Een hele dag stromende regen zou Willy’s verjaardagspartijtje in het water gooien, maar weer of geen weer; Nassau Festival ging slechts met een kleine overkapping gewoon een keihard feestje vieren. Vorig jaar betekende dat onderkoeling, blauwe lippen en ijspegels aan je neus… dit jaar was dat niet veel anders, maar bleven we gelukkig grotendeels droog. Je bent techno-diehard, of je bent het niet.

Na het succes van vorig jaar, verzamelde de Orde van Oranje-Nassau zich ook dit jaar weer rond het Olympisch Stadion. STRAF_WERK, Reaktor Events, De Sluwe Vos en elrow sloegen dit jaar de handen ineen om er voor onze Willem een onvergetelijke vijftigste verjaardag van te maken. Iedere organisatie host zijn eigen stage en brengt zijn eigen sound en vibe mee. Voor ieder wat wils en heerlijk gemêleerd dus.

De start van de oranje madness begint bij STRAF_WERK. De stage is niet heel groot, maar in deze hoek van het terrein is gelukkig zon en de ravers hier genieten zichtbaar van de sound van ANOTR. Dit Amsterdamse talent maakt de voetjes los en zorgt al snel voor een shuffle over de betonnen vloer rond het stadion. Ook De Sluwe Vos host dit jaar weer een stage. Hier kon je genieten van Carlos Valdes die b2b draaide met local heldin Sandrien, De Sluwe Vos achter de decks met Paul Woolford en een closing van alleskunner, publiekslieveling en de nooit teleurstellende Benny Rodrigues.

Dit jaar voegde het het Spaanse elrow zich bij het bonte gezelschap dat Nassau Festival rijk is. elrow is extravagant, psychedelisch en bombastisch. Als enige productie op Nassau had elrow een tent waarin gedanst werd en dat werd door veel festivalgangers behoorlijk gewaardeerd in de ijzige kou. Onder het genot van extreem veel confetti kanonnen, opblaaspalmbomen en strandballen wordt het publiek getrakteerd door tech house in Bollywood style door onder andere ICI SANS MERCI. Maar ook EATS EVERYTHING was van de partij. Onder de tibetaanse vlaggetjes, Indiase goden en roze olifanten gooit hij er de ene na de andere dikke plaat uit wat zorgde voor een fantastische sfeer waarin iedereen zich even in Techno-Bollywood waande.

Veel doorgewinterde ravers schaarden zich bij de Reaktor stage. Hier vind je de van top tot teen in zwart geklede technopuristen die niets liever willen dan underground zijn en maandelijks tripjes plannen naar Berlijn om zich over te geven aan die Techno Unterwelt en drugs. Althans, als je de Reaktor Community (oftewel: KKK) mag geloven. In werkelijkheid blijkt dat behoorlijk mee te vallen.

Bij Reaktor vind je geen opblaaspalmbomen of vrolijke shuffelaars, maar een torenhoog beeldscherm die duistere, ranzige horror graphics projecteert. Enge gezichten, trippende beelden, kotsende horrorchicks; kortom hélemaal Koningsdag. Ook de dj’s lusten de boel hier een stuk rauwer. Planetary Assault Systems speelt een, zoals verwacht, waanzinnige liveset en Dax J neemt de closing voor zijn rekening en doet dit met verve. Zo hebben we onze techno het allerliefst. De duistere en snelle beats vliegen je om de oren en oogverblindende strobo’s zorgen voor flink wat desoriëntatie in het publiek, maar voor zover wij weten hebben er dit keer geen epileptische aanvallen plaatsgevonden.

En hoewel nog een tentje extra of wat extra beschutting ontzettend gewaardeerd zou worden, hebben we ons koninklijk vermaakt op de tweede editie van Nassau Festival. Grappig om te zien hoe de totaal verschillende technoproducties toch tot een evenwichtig festival kunnen komen. Op Nassau Festival leven STRAF_WERK shuffelaars en elrow opblaaspalmbomen vredig naast elkaar met de Reaktor Community. Hard of zacht, De Sluwe Vos sound of juist heel underground, techno verbindt. Zeker op zo’n dag als deze. We zijn immers één oranje.

Twentysomething, content queen, festival voyager en fulltime Duracelkonijn. Schrijft het allerliefst, lult vijf kwartier in één uur (het liefst tegen vreemden op festivals) en is soms een tikkeltje rebels.