maandag, 29 mei 2017

Te oud om te raven?

Uit alle macht proberen we vast te houden aan onze jeugdigheid. Veertig is immers het nieuwe twintig. Prikken, snijden; alles halen wij uit de kast om ons lichaam in opperbeste staat te houden. Maar hoe blijft de geest jong in dat lijf? Juist. We gaan uit. Daar waar voorheen het krijgen van kinderen tot castratie van ons uitgaansleven leidde, kunnen we nu met behulp van onze zestienjarige oppas steeds langer én vaker op stap. Daarbij worden we met z’n allen ook steeds ouder. En de tijd waarin het uitje van onze oudere medemens zich enkel richting de lokale bridgeclub begaf, lijkt definitief achter ons gelaten. Ook onze ‘oudjes’ lijken vaker op zoek naar spanning en sensatie. Daar waar de lokale bejaardenhuizen dit gat in de markt nog niet hebben ontdekt, worden zij steeds vaker in het wilde nachtleven gesignaleerd.

Het fenomeen is niet nieuw. In het discotijdperk hadden we ‘Disco Sally’, die zich zonder enige moeite tussen de jeugd begaf en in de legendarische ‘Studio 54’ er vrolijk op los ‘boogiewoogiede’. Na de dood van haar man besloot deze dame om niet weg te kwijnen achter de geraniums, dus dook zij het nachtleven in. Een nieuwe carrière als ‘the ultimate club kid’ inslaande. En met succes! Detroit heeft inmiddels hun eigen vernieuwde versie gevonden in ‘Grandma Techno’. Deze Patricia (zal het dan toch in de naam zitten?) Lay-Dorsey leeft de letterlijke interpretatie van ‘hoe ouder, hoe gekker’. Volgens eigen zeggen wordt het ieder decennium wilder en gekker, maar komt zij daarbij wel steeds meer tot zichzelf.

Iets dichter bij huis in – where else – Berlijn vinden we Komet Bernhard. Deze opvallende, excentrieke verschijning is niet meer weg te denken uit het Berlijnse nachtleven. Als een levende legende staat hij symbool voor de eeuwige jeugdigheid. Hij is zich er overigens wel degelijk van bewust dat hij ouder wordt, maar laat ons kennismaken met zijn prachtige levensles: “You can still be old and feel young”. Letterlijk dansend voor zijn leven, want zonder deze levensstijl zou hij er naar eigen zeggen niet meer zijn.

Nederland kan hierin natuurlijk niet achterblijven. Ook onze ouderen hebben de dancescene ontdekt. En wij – als dancegrootmacht – doen daar nog een schepje bovenop. Waar de meeste ouderen nog steeds hun verjaardag vieren met – op zijn gekst – een kopje koffie en gebak, doet onze ‘House-opa’ Johan de Vries dat met techno. Een flinke portie techno. Want volgens bovengenoemde is “dancing to techno his elixir of life”. Op 20 mei viert onze technoscene tijdens ‘Elixir of Life: Opa Johan’s Birthday Rave’ dan ook gezamenlijk zijn 85ste verjaardag in de Patronaat in Haarlem. Bolle Jan en Tante Leen laten zich hierbij vervangen door onder andere Bram Fidder en Secret Cinema. Onze eigen favoriete technoveteraan Jan Bakker zegt zelf in ieder geval verbaasd te zijn dat hij niet nog veel meer ouderen in het nachtleven spot. Hij voelt zich met zijn 73 jaar in ieder geval nooit oud tussen de jeugd, maar feest er springlevend op los!

Helaas is het ook in ons land natuurlijk niet alleen maar één groot feest. Tegengeluiden worden ook gehoord. Ook in onze scene weet niet iedereen een vreemde eend in de bijt te waarderen. Sommigen willen alles vooral heel voorspelbaar en herkenbaar houden. Door heuse techno-detectives wordt het festivalterrein momenteel afgespeurd naar ‘vreemde’ dansjes en woeste shirtjes. Maar ook led-lampjes of ‘Deus’ op het hoofd ontgaan niet aan het scherpe oog van deze zelfbenoemde techno-cops. En terechtwijzing gebeurt niet zonder regelmaat publiekelijk.


Zo ook ten aanzien van onze technoveteranen. Sla het internet open en je ontkomt niet aan de conclusie dat niet iedereen de filmpjes van de dansende oldies op prijs stelt. Volgens sommigen staan zij symbool voor alles wat er mis is in de scene. “Het zal je opa toch maar zijn”, is de veelgehoorde kreet, waarmee duidelijk wordt dat 65+ klaarblijkelijk niet op de dansvloer, maar thuis achter de geraniums hoort. De vraag is of zij zelf ook al een reservering hebben uitstaan voor dit geliefde plekje? Dat ene plekje waar het enige gesprek nog te voeren is met de net zo eenzame geraniums…

Bestaat er dan werkelijk zoiets als een uiterste houdbaarheidsdatum voor onze gezamenlijke liefde voor de techno?! Het algehele verzuringsproces zal dan inmiddels bij mij ook wel zijn ingezet om uiteindelijk als pak geklonterde melk in het schap te eindigen. Mijn enige hoop is in dat geval gericht op de lang houdbare versie. Want waar ik zelf inmiddels langzaamaan gedegradeerd ben van zus, naar tante, naar moeder (ouch, ik bevind mij duidelijk nog in de gewenningsfase) van mijn mederavers, lijk ik toch echt langzaamaan in navolging van mijn voorgangers te zijn. Of ik het daadwerkelijk ook zo lang volhoud, laat nog even op zich wachten. Maar OMG… I hope so! Age ís toch just a number? Raven is immers leven!

Queen (after)party. Na ontelbaar feestjes nog láng niet klaar met raven. Age is just a number. Danst het liefst aan één stuk door en moet regelmatig de tent worden uitgezet when the music stops. Music is my religion.