ReportsUitgelicht

Into the Woods 2017 – We zijn verdomme niet van suiker

“We zijn verdomme niet van suiker.” Dat is het eerste wat je leest als je vanaf de lockers, het bos in loopt. Het is een regenachtig weekend, maar we hebben er zin in! Vol energie lopen we het filmische sprookjesbos van Into the Woods binnen en onze monden vallen open. Alsof we ieder moment in zingen uit kunnen barsten. Maar dan zonder geluid.

Vanaf de eerste minuut worden al onze zintuigen gestreeld. Zullen we hier op klimmen? Daar gaan kijken? Of toch nog even verder lopen om te dansen. Als we op links de Stekplek treffen, wordt het lastig. Twijfels. Lopen we rechtdoor en gaan we munten scoren? Of gaan we meteen richting de Stekplek, waar Daniele Temperilli onder een regen van zonnestralen staat te draaien? Fuck it, meteen dansen. Drinken komt later wel.

Regendansjes zijn ook dansjes

Genietend van Daniele Temperilli die heerlijke zomerplaatjes draait, terwijl de zon op onze bolletjes schijnt, verkassen we weer. Op naar de volgende stage; de Takkenstage. Vergeleken met de Stekplek, ligt de Takkenstage een beetje open in het bos. Ook hier wordt heerlijk gedraaid, maar al gauw gooien de regendruppels roet in het eten. De muziek wordt helaas stilgelegd en iedereen wordt verzocht zich naar het zwembad te begeven in verband met veiligheid. Niet dat we daar heel rauwig over zijn, want hier gaat het feestje overigens net zo hard door. Na een klein uurtje dansen, zingen en springen, klaart het gelukkig weer op, gaat de muziek weer aan en komt zelfs het zonnetje weer om de hoek kijken. Op naar het Beukenbos, om nog eventjes van Sinfol te genieten.

Onder een nadruppelend bladerdek genieten we volop van de pompers die Sinfol door het Funktion One geluidssysteem knalt. Daarna is het Interstellar Funk, die ons met een heerlijke set verrast. Lekker grooven op de houtsnippertjes. Extra leuk is trouwens, dat je hier onder een survivalbaan danst, waar mensen over je heen klimmen. Het is echt één grote speeltuin, de Efteling is er niets bij.

Daarna gaan we weer door; het schema is druk vandaag en de keuzes zijn moordend. Maar voor Radio de Koperen Hond vinden we altijd een plekje in ons schema. Want Dario Rossi. Eigenlijk heeft deze held geen beschrijving nodig, iedereen kent ‘m wel; de Techno drummer. Losgaand op pannen en potten. Het past perfect bij de gekke, creatieve sfeer van Into the Woods.

Transformatie

Zo rond het avondeten – wat natuurlijk ook gewoon moet gebeuren – terwijl de zon wegtrekt achter de bomen, begint het tweede sprookje. Into the Woods in the dark. Nu komt de échte magie van dit festival tevoorschijn. Overal zie je de lichten door de bomen schijnen en de felgekleurde sculpturen lijken bijna tot leven te komen. Het is alsof het terrein een complete metamorfose ondergaat. Weer vallen we van de ene verbazing in de andere. In het Beukenbos maakt Dr. Rubinstein ons allemaal gelukkig met harde, melodische beukers.

French 79, is een naam die ook niet mocht ontbreken in deze planning. Deze heerlijke live set bij de Takkenstage zorgt voor een extra magische dimensie aan deze dag. Zwevend op de beats verliezen we ons besef van de realiteit even. De set komt te snel tot z’n einde, dus gaan we naar Hunee. Nog nooit heeft Hunee ons teleurgesteld, en ook dit keer niet. Daarna worden de keuzes lastig. Van Hunee eventjes kort bij Ben Sims kijken, voordat we af willen sluiten bij George Fitzgerald. Gelukkig is rondlopen hier alles behalve een straf. De laatste tien minuten van Fitzgerald’ set zijn prachtig. Zó mooi dat we, maar ook de mensen om ons heen, met tranen staan te kijken en te dansen. Dit keer moet er echt eventjes een traantje weggepinkt worden.

Verzadigd lopen we naar de lockers. De geruchten over Into the Woods zijn waar. Alles klopt en alles kan.  Van kabouterpakjes tot tovenaars. Niets is te gek. De organisatie heeft een prachtige niche gevonden in een overvol festival landschap en steekt met kop en schouders boven het maaiveld uit. Met dit buitengewone creatieve, opvallende concept, kunnen we zonder twijfel zeggen dat deze editie tot de mooiste feestjes behoort. Ever.

Tags

Clemens Wildschut

Niet zo lang in de scene te bekennen, terwijl hij er dieper in gaat dan je denkt. Klikt veel foto's en doet graag een dansje!

Related Articles

Close