ReportsUitgelicht

Pleinvrees Festival 2017 – Dwalen en verdwalen

Voor alles is een eerste keer, zo ook deze editie van Pleinvrees in het mooie natuurgebied: Het Twiske. Waar het festivalseizoen bijna ten einde is gekomen, voelt het hier alsof we nog een hele zomer voor ons hebben. Ook ondanks die paar regendruppeltjes. Terwijl ik het terrein betreed, word ik overladen met een golf van vreugde en happy feelings. De muziek is vrolijk en zweverig en het terrein is opgemaakt als een klein, schattig dorpje. Al tijdens het eerste rondje rondom het festival zie je de bizarste dingen, van een tipi waar je naaktfoto’s kan laten maken (blijkbaar) tot dixi’s bekleed met kussentjes en veren waar je in kan knuffelen (ja, echt waar). Gekkigheid alom, maar heerlijk om langs te dwalen en verdwalen. De korte vergadering in een opblaasbadkuip gevuld met ballen, over wat de planning van de dag zou worden, maar ook de korte stop bij Club Hutje Mutje in het stukje bos naast de main, geeft een enorme boost. Denk dat het door de variërende muziek kwam.

Zwevend de dag door

De muziek op de festivals, die Rave Report normaal bezoekt, is toch wel een tandje harder dan hier. Hier is het vooral melodisch en wat rustiger. Keihard dansen hebben we dan ook niet gedaan, wél genieten van het zonnetje en lekker bouncen op de beat. Overdag zijn we dus vooral onderdeel van Katermukke, ofwel Klein Berlijn. Hier pompen de dj’s veel bass uit de Funktion One speakers. Heerlijk! Bij Het Pompstation, de ‘hardere’ techno stage, komt de naam in de middag nog niet echt tot zijn recht. En dat is eigenlijk misschien ook wel helemaal niet zo erg, dus fladderen we hier ook rustig door. Bij Oliver Koletzki & Yetti Meissner wordt er aan het einde van hun set met de plaat ‘Astral Projection’ van Enrico Sangiuliano eventjes kort gebeukt, maar vanaf 19:00 uur gaat het bpm echt omhoog. Reinier Zonneveld opent zijn trukendoos en tovert befaamde nummers als ‘De Pet van Ket’ en ‘HARDGAAN’ er weer in. Het publiek is satisfied en zo gaan we door naar Boris Brejcha.

De laatste loodjes

Boris Brejcha, overigens een tot dan toe nog onbekende naam, zet een set neer, waardoor we zijn naam niet snel meer zullen vergeten. Een mix van melodische deuntjes met veel bass, waarmee we graag de zon gedag zeggen en de laatste avonduren tegemoet gaan. Iets zegt dat we nog een rondje moeten gaan lopen. En dat was een slimme zet. Aankomend bij de Tanzsteppe, aka mainstage, sluit Stephan ‘The Melodyman’ Bodzin zijn prachtige set af. De melodieën komen mij bekend voor, Game Of Thrones! Wie had dat gedacht, een live edit van Game of Thrones à la Stephan Bodzin als afsluiter. Ge-wel-dig! Stephan geeft vervolgens het stokje over aan Joris Voorn die het festival mag afsluiten.

Bij het Pompstation is het stokje inmiddels overgegeven aan een andere Nederlandse held; ROD. Eindelijk, het tempo wordt opgeschroefd zoals we het kennen van hem. Lekkere knalplaatjes vliegen ons om de oren en wederom komt zijn plaat ‘Hor’ er doorheen. Dit is de manier waarop wij onze festivals graag afsluiten, op een heerlijke en knallende manier!

De dag is weer voorbij en daarmee ook bíjna ons festivalseizoen. Vermoeid strompelen we terug naar de auto. Het was een festival waar we in eerste instantie niet zulke hoge verwachtingen van hadden, maar we hebben ons vergist. Na het zien van het fantastische promo-filmpje wisten we zeker dat we hier een kijkje zouden nemen. En stiekem kunnen we feestjes op fietsafstand ook gewoon niet afslaan, maar dat we ons zó zouden vermaken?!

Want behalve dat dat filmpje héél vet bedacht was en we dus op de fiets konden, was ook de sfeer fenomenaal en de muziek eens wat anders! En in plaats van met een bepaalde arrogantie alleen bij Het Pompstation te blijven staan, hebben we rondgedwaald en nieuwe dingen ontdekt. Pleinvrees is dan geen typisch Rave Report festival, toch zijn we er zeker van dat we volgend jaar terugkomen. Om te dwalen en verdwalen, duizend-en-één nieuwe dingen te ontdekken en misschien zelfs naakt een tipi in te gaan. (Oké, grapje) Maar voordat we aan het volgende festivalseizoen gaan denken, mogen we nog één keer genieten van de zomerse buitenlucht. We hopen dat de regen ons zal sparen. Ons aller-aller-allerlaatste festival van het seizoen: Into the Woods!

Bron foto’s: Pleinvrees

Tags

Clemens Wildschut

Niet zo lang in de scene te bekennen, terwijl hij er dieper in gaat dan je denkt. Klikt veel foto's en doet graag een dansje!

Related Articles

Close