BlogUitgelicht

Throwback – Dave Clarke Presents 16 oktober 2015

Het was een flinke discussie bij mij op school. “Wat ga je doen met ADE?” Nou viel het in de week van mijn verjaardag en kwam een feestje dus wel goed van pas. Ja, Dave Clarke in de Melkweg op 16 oktober 2015 zou het worden. Ook al was dit pas m’n derde feestje en wist ik toen nog niets van techno, vond ik dit een goede keuze. Hiervoor was ik wel al naar OHM festival en Voltt geweest. Want tja, al m’n vrienden gingen.

Als één van de eerste betreed ik stipt 22:00 uur de zaal. Tsepo, toen nog onbekend voor mij, opent dusdanig lekker dat ik al goed in een vibe begon te komen. Dit is dus techno. Wel veel bass, maar toch wat rustiger en wat zweveriger. Dat zwevende blijft echter niet heel lang. En na ruim twee uur flink dansen, beweeg ik mezelf richting de rookruimte. Als echte rookie, sprak ik wat mede-ravers aan. Want wat zijn nou echt de goede namen? Daarvoor moet ik een bezoekje brengen aan zaal twee. Daar wordt écht gebeukt.

In de gang kom ik een groep jongens tegen. Ze nemen me de rest van de avond mee op sleeptouw. Hier ligt het tempo aanzienlijk hoger dan in de andere zaal. Echt even acclimatiseren. Maar, het hoge tempo, de diepe bass, de drukke deuntjes en bliepjes spreken mij wel erg aan. Het is Marcel Fengler die alles verandert voor mij. Ik wil meer, ik wil het harder. Nog meer bass en nog meer drukke bliepjes.

Of ik dat uiteindelijk ook kreeg? Zeker wel. Perc en Truss, volgens de jongens die me op sleeptouw nemen, de beste namen op de lijst. Opnieuw kom ik in een soort extase. Hoge tonen en een luid gejuich vanuit het publiek klinken. Die hoge toon, is het tussenstuk van het nummer wat tot de dag van vandaag nog steeds mijn favoriet is. ‘Hyperlink’ van de koning zelf, Perc. En dan komt ineens die drop. Vol verbazing valt m’n mond open, terwijl ik heftig los ga.

Het laatste uur wordt opgenomen door Mr. Jones. Dit was nu al het feestje van mijn leven, dus trok ik het laatste uur alles uit de kast om ervoor te zorgen dat ik kon blijven dansen. Dus dat deed ik. Na de laatste plaat, loop ik met een enorme glimlach op m’n gezicht de ochtend tegemoet.

Ik begreep ineens wat techno was. Dit is het voor mij. Sindsdien veranderde m’n inzicht en begon alle gekkigheid. Maar één ding was zeker, ik wilde meer. Ofwel: ik ga vaker. VEEL vaker. Dit was by far één van de meest onvergetelijke avonden van mijn leven als technofanaat. Want de technofanaat die ik nu ben, is daar geboren.

Source
Bron foto: Dave Clarke
Tags

Clemens Wildschut

Niet zo lang in de scene te bekennen, terwijl hij er dieper in gaat dan je denkt. Klikt veel foto's en doet graag een dansje!

Related Articles

Close