ReportsUitgelicht

Reaktor ADE – DVS1 presents the Wall of Sound

Amsterdam Dance Event 2017 trappen we af bij MARY GO WILD, maar de eerste nacht dik doordansen doen we op donderdag. In de Warehouse Elementenstraat. Waar het meer over het geluid, dan over de dj’s gaat. Een muur van geluid, een flinke bass, knettergekke techno en de donkere Warehouse, dat zijn de ingrediënten van  Reaktor ADE – DVS1 presents The Wall of Sound. Om dat concept eventjes kort uit te leggen: DVS1 wil hiermee proberen dat de bezoeker zich puur op de muziek focust, in plaats van op de dj. Hierdoor wil hij het zogenaamde ‘God’ imago van de dj verminderen. De dj booth staat dus achter de bezoeker.

De nacht wordt geopend door CEM, een dj waarvan vrijwel elke bezoeker geen idee heeft wie het is. Met een vloeiende samenwerking tussen moderne CDJ’s en vinyl bouwt de Oostenrijker zijn set langzaam op van een rustige breakbeat tot een snoeiharde 4×4. Snel loopt de enorme Warehouse vol en bevindt het gros van de bezoekers zich in een bombardement van geluid. Dat begint dus al goed.

CEM maakt de booth vrij voor de twee heren uit Engeland, Blawan & Pariah a.k.a. Karenn. Met deze befaamde live-set maken ze de duistere setting van de Warehouse nog duisterder. Terwijl je geen hand voor ogen ziet en door de rook gedesoriënteerd staat te dansen, klinken de duistere tonen en de diepe bass nog intenser dan dat ze al zijn.

Intens samenspel

Terwijl de grote zaal door aan het denderen is, wordt ook de kleine zaal met de grond gelijk gemaakt. De eer is aan Gunnar Haslam. Gedurende de nacht bespelen de muziek en de lichten in de kleine zaal ons op een manier, waardoor het voelt alsof we er al een paar dagen staan. Iets met fuck oriëntatie.

Terug in de grote zaal is de Duitse Helena Hauff aan de beurt. Vroeg in haar set stampt ze de plaat Binarycoven van DJ Stingray uit de muur. De plaat, die toch wat meer aan electro doet denken dan aan techno, is slechts het begin van 105, met geweld volgepompte minuten. Vanaf het begin tot aan de laatste plaat van Oscar Mulero, voelt de dansvloer aan als zo’n (ouderwetse) trilplaat. Je weet wel, zo eentje waar je zo van afvalt. Althans, dat schijnt. Weer komen de lichten en de muziek samen tot een mix van verblindende stroboscopen en trommelvlies verscheurende hoge tonen. Hauff weet hoe er met het publiek gespeeld moet worden en trekt daarom alles uit de kast.

Tijdens DVS1 is het net iets te druk in de grote zaal en trekt de kleine zaal onze aandacht. Lory D zet een gestoorde live-set neer, maar ook An-I doet onze monden openvallen met grof geweld dat je nergens anders kan verwachten dan bij Reaktor. Hij brengt de Berlijnse underground mee naar Amsterdam en doet daar nog een schep bovenop. Om het allemaal voor ADE nog gekker te maken.

Wall of Destruction

Natuurlijk heet het concept ‘The Wall of Sound’. Maar het voelt eerder als een ‘Wall of Destruction’. De gigantische muur produceert zoveel geluid dat heel je lichaam mee beweegt. Alsof je niet eens moeite hoeft te doen om te dansen. Dat doen de geluidsgolven wel voor je.

De laatste 105 minuten in de grote zaal worden overgenomen door Oscar Mulero, terwijl in de kleine zaal de laatste negentig minuten gereserveerd zijn voor Umwelt. Beiden berucht en niet geschikt voor het ‘normale techno volk’. Hier worden de doorgewinterde techno-veteranen onderscheiden van de rookies. Een hoger bpm, meer bass en meer duistere tonen. Tot de laatste seconden zijn beide vloeren goed gevuld.

Reaktor staat erom bekend dat het toch een tikkeltje geschifter is, dan andere organisaties. Feesten zoals dit zijn een unicum en het lijkt alsof Reaktor de enige is die steeds verder durft te gaan dan anderen. Na tien onwijs harde, duistere, warme en bezwete uren lopen wij de Warehouse uit. Treuren doen we niet, want Reaktor heeft voor deze editie van het Amsterdam Dance Event nog iets leuks in hun trukendoos.

Aanstaande zondag mogen we nog een keer. Terug op de oude scheepswerf van Amsterdam-Noord. In drie jaar zijn ze daar niet meer geweest en ze komen terug met héle bijzondere acts. En het is ook wel een weer een keertje leuk om een trui aan te kunnen doen met Reaktor. Van de subtropische Elementenstraat naar het NDSM. Zin in.

Tags

Clemens Wildschut

Niet zo lang in de scene te bekennen, terwijl hij er dieper in gaat dan je denkt. Klikt veel foto's en doet graag een dansje!

Related Articles

Close